این دو روزی که مدرسه بودم از روز قبل به بچه ها اطلاع میدادم که فردا مدرسه هستم.
امروز یکیشون اومده بود اشکالاتی که از تستها داره بپرسه و یک کلاس دو ساعته براش برگزار کردم و تست حل کردیم
+ این اخرین کلاس سال ۱۴۰۱ بود.
++هم کرونا هم این ماجراهای اخیر بهم نشون داد که همیشه "آخرین" دیدار قرار نیست با امادگی و اطلاع قبلی باشه، تو داری زندگیتو میکنی و فکر میکنی فردا و فرداها هم همین آدم ها و همین کارها هستن اما ناگهان فرصت ازت گرفته میشه و دیگه فردایی وجود نداره...قبل از شروع جدی کرونا، روزی که از مدرسه اومدیم فکر میکردیم از شنبه باز میریم سرکلاس اما نمیدونستیم چندین ماه قراره کلاس تعطیل بشه و فرصتی برای دلجویی و ساختن خاطره خوب و... نخواهد بود. امسال هم همینطور، اصلا فکر نمیکردم انقدر زود کلاسها تعطیل بشه و فرصت نمیکنم با دخترا یک صحبت پایان سالی داشته باشم.