امشب برای اولین بار این برنامه را از شبکه چهار دیدم. موضوع این قسمت از برنامه "نوستالژی" بود و اینکه آیا اتفاقات اکنون و این سالها که زندگی ها ریتم تند و تکراری و فردی به خود گرفته اند، برای آینده مثلا ۳۰ سال دیگر، تبدیل به نوستالژی و خاطره خواهند شد؟ همانطور که خاطرات دهه شصت و هفتاد شده.
+فکر کردن به آینده چقدر عجیب است و ترانه اقای معتمدی با این مطلع که "به سر امد اجل ، نسرودم غزل" چقدر تلنگر به جایی بود...
++ مثل دیگر برنامه های اقای ضابطیان، به نظر برنامه خوبی است اما هنوز نمیدانم چه روزهایی و دقیقا چه زمانی پخش میشود
برچسبها: تلویزیون