دیروز چند ساعتی را در کلینیک پوست گذراندم ، اینکه چقدر تاسف خوردم به حال مدل لباس پوشیدن(درواقع نپوشیدن!) ملت بماند...
اما فرصتی شد که کمی با خانم دکتر ِ دهه شصتی که متوجه شده بود من معلم ِ دهه هفتادی هستم درمورد مدرسه حرف بزنیم. یاد خاطرات پیش دانشگاهی و علاقه اش به معلم فیزیکش افتاده بود... چقدر به حال آن معلم فیزیک غبطه خوردم که بعد از این همه سال هنوز در ذهن شاگردش مانده و محبوب است... چه لذتی بیشتر از اینکه انقدر تاثیر مثبت و ماندگار بر جان آدمها بگذاری؟
و البته از شیطنت با دوستش که حالا دندانپزشک شده هم گفت و اینکه چقدر از همان معلم فیزیک تشر خورده اند :)
+شما معلم اثربخش داشتید که هنوز یادتان باشد؟ چه ویژگی هایی داشت که برایتان خاص و ماندگار شد؟...
_________
+× پیرو پست قبلی اضافه کنم که متوجه شدم جناب امیرخانی سفرنامه ای دارند تحت عنوان "جانستان کابلستان" که ظاهرا مثل دیگر آثارشان خواندنی است اما خودم هنوز نخوانده ام و در دستور کار است.
++× خانم ش واقعا نگرانتان هستم اگر اینجا سر زدید خبری از سلامتیتان بدهید...