دیشب مدیر برنامه رو گذاشت توی گروه و در کمال ناباوری دیدم که هر سه تا پایه رو بهم داده... اول حدود ۵دقیقه عصبانی شدم و کمی بدوبیراه گفتم و بعد از اون خود به خود آروم تر شدم و پذیرفتمش... فکر میکنم نتیجه تجربه ست.
با این برنامه ، پاییز و زمستان بسیار پر کار و شلوغی خواهم داشت...مخصوصا که کلاسها همچنان مجازی هستند و این فشار و استرس و حجم کار رو چندین برابر میکنه...
دارم فکر میکنم همون یکی دو هفته اول جلسه بذارم با اولیا و ازشون درخواست کمک و همکاری کنم.... تو این شرایط خیلی مهمه که پدر و مادرها تو خونه نظارت داشته باشن رو درس خوندن بچه ها ، چون ما معلم ها که بچه ها رو نمیبینیم و اونا به راحتی در میرن!
و اینکه باید هر هفته یا هر دو هفته یکبار کلاس حضوری رفع اشکال بذارم برای دوازدهم ها به خصوص که امتحانشون حضوری و نهایی خواهد بود، ضمن اینکه بیچاره ها کنکور هم دارن
از طرفی باید کلاس مجازی فوق برنامه هم برای حل تمرین تدارک ببینم .... نمیدونم با چه حسابی برای این کتاب ۳ یا۴ ساعت درنظر گرفتن:/
+ این وسط درس خوندن برای ارشد رو چیکار کنم...
++البته همه موارد فوق به شرط حیات و دریافت کمکهای الهی خواهد بود که با این شرایط بیماری هیچ تضمینی برای اینکه فردا رو ببینیم هم وجود نداره چه برسه به اجرا کردن برنامه های آتی
+× شما نظرتون چیه و چه پیشنهادی دارید برای سال تحصیلی آینده؟ چیکار کنیم که بچه ها مثل پارسال نباشن و درس بخونن؟