امروز ظهر دوز اول واکسن رو زدم . همزمان با خواهرم که وقتی رسیدم اونجا منتظر نشسته بود.
در طول مسیر داشتم به مرگ‌فکر میکردم، به اینکه اگر همین حالا این واکسن بهانه ای برای مرگ باشه چی؟ اگر الان بمیرم چقدر غافلگیر میشم. برای ماندن و ادامه دادن زندگی رغبتی ندارم اما برای رفتن هم آمادگی ندارم. کِی قراره آماده بشم؟ هرروز که میگذره جز اینکه دلبستگی ها و پایبندی ها بیشتر بشه و بالهای پرواز ناتوان تر، کاری هم برای آماده شدن میکنم؟