از دیروز عصر دیگه احساس ضعف زیادی میکنم و سرگیجه هم اذیت میکنه. امروز صبح سر کلاس اول واقعا کم توان و کم حوصله بودم. البته این حس رو بروز ندادم و مثل همیشه کلاس برگزار شد اما خودم بعد از کلاس حس سرخوشی همیشگی رو نداشتم و احساس رضایت نمیکردم...بنظرم اومد که نکنه از حق بچه هام کم بذارم ، اونا چه گناهی کردن که معلمشون ضعیفه و با چند روز روزه داری کاراییش انقدر کم شده......
+ در جایی از دعای فوق العاده زیبای کمیل میخونیم "قَوِ علی خدمتک جوارحی" و این روزها بیشتر به ذهن و زبانم میاد.