روزگار غریبی را سپری می کنیم که طهارت هر نفَسی که میکشیم و هر لقمه ای که در دهان میگذاریم شُبه ناک است...اما عجیب تر از همه آدمیزاد است! نسیان انسان و بنی عادت بودن بنی آدم...
+ امروز خبر فوت پدر پیر یک خانواده که از ۱۰ روز پیش در بیمارستان بستری بودند را شنیدم...درد از دست دادن تکیه گاه و پناه خانواده یک غم است و این شیوه مرگ بر اثر بیماری و اینکه حتی نمیتوانند برای اخرین بار پدر را در آغوش بگیرند یک غم دیگر
++ از دکتری میشنیدم که این بیماری قرن بیست و یکمی ، رفتارهای قرن بیست و یکمی میطلبد....سطح امکانات ، فرهنگ ، تکنولوژی و بهداشت بالا... اما...؟!
+++از صبح علائم سرماخوردگی و سردرد دارم...در اولین فرصت که حوصله جسم و روحم کمی بیشتر شود پاسخ کامنت ها را خواهم داد انشاالله