بعضی مواقع توی زندگی هست که به معنای واقعی کلمه هیچ کاری نمیتونی بکنی و فقط باید صبر کنی تا ببینی خدا برات چی می خواد...
الان دقیقا در چنین وضعیتی هستم و جز توکل و البته توسل کاری ازم برنمیاد...
البته من مطمئنم الخیر فی ما وقع و به همین خاطر در عین نگرانی و استرس امیدوارم هستم
+امروز یکی از مقاله ها تقریبا تموم شد اما بطور ناگهانی حال بدی که دلیل روشنی هم نداره به سراغم اومد و هیچ کاری نمی تونم بکنم...بغض عجیبی گلومو فشار میده
++اشعار آقای شفیعی کدکنی چقدر زیبا هستن...یه مدتی بود ازشون چیزی نخونده بودم تا اینکه دیشب فرصتش پیش اومد...به همه دوستانم پیشنهاد می کنم
...همه آرزویم اما چه کنم که بسته پایم
+++دعای کمیل...هر جمله ای در وصف زیباییش بگم کمه...حتما حتما حتما بهش رجوع کنید و به معنیش توجه کنید...فکر کنید مولا بخوان با خدا حرف بزنن ...نتیجه روشنه دیگه...
